เพอร์ฟลูออโรไตรบิวทิลามีนเป็นฟลูออไรด์เหลวที่มีคาร์บอนสูง มีลักษณะเฉพาะคือมีความสามารถในการนำพาออกซิเจนสูง ไม่มีสี โปร่งใส และมีความถ่วงจำเพาะสูงกว่าน้ำ เดิมทีพัฒนาขึ้นเพื่อใช้เป็นสารทดแทนเลือดสำหรับการไหลเวียนภายนอกร่างกายในการผ่าตัดหัวใจและทรวงอก เมื่อเร็วๆ นี้ได้ถูกนำมาใช้ในจักษุวิทยาเนื่องจากคุณสมบัติทางกายภาพที่เป็นเอกลักษณ์ ทำหน้าที่เป็น tamponade ภายในลูกตาชั่วคราว ช่วยปรับปรุงเทคนิคการผ่าตัดอย่างมีนัยสำคัญโดยการทำให้จอประสาทตาแบนและตรึง

 

เพอร์ฟลูออโรไตรบิวทิลามีนไม่มีสี โปร่งใส และมีความหนืดต่ำ ทำให้ฉีดและนำออกได้ง่าย ดัชนีการหักเหของแสงใกล้เคียงกับน้ำ แต่มีความถ่วงจำเพาะมากกว่า และมีความตึงผิวสูง ไม่สามารถผสมกับน้ำได้ เมื่อฉีดเข้าไปในดวงตา จะสร้างรอยต่อเมนิสคัสบนพื้นผิวจอประสาทตา จึงทำให้จอประสาทตาแบนและตรึง ในฐานะที่เป็น tamponade ภายในลูกตาชั่วคราว ยังไม่พบความเป็นพิษทางเคมีจนถึงปัจจุบัน

 

สำหรับผู้ป่วยที่มีรอยฉีกขาดของจอประสาทตาขนาดใหญ่ โดยเฉพาะผู้ที่มีแผ่นพับจอประสาทตาด้านหลังพลิกกลับ การติดใหม่ผ่านการแลกเปลี่ยนของเหลว-ก๊าซในอดีตเป็นเรื่องยาก ความท้าทายนี้ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อไม่มีโต๊ะปฏิบัติการแบบหมุนได้ การประยุกต์ใช้เพอร์ฟลูออโรไตรบิวทิลามีนช่วยลดความซับซ้อนของขั้นตอนอย่างมาก หลังจากการตัดวุ้นตาและลอกเยื่อเมมเบรนที่แพร่กระจายผิดปกติ เมื่อการเคลื่อนที่ของจอประสาทตากลับคืนมาแล้ว การฉีดเพอร์ฟลูออโรไตรบิวทิลามีนอย่างช้าๆ ด้านหน้าดิสก์ประสาทตาจะทำให้จอประสาทตาแบนลงทีละน้อยในขณะที่ขับของเหลวใต้จอประสาทตา (SRF) ผ่านรอยฉีกขาดส่วนปลาย

 

ในกรณีที่มีเยื่อหุ้มจอประสาทตาเหลืออยู่ รอยต่อจะทำให้ระบุและลอกออกได้ง่ายขึ้น สิ่งนี้ช่วยให้สามารถสลับระหว่างการฉีดและการลอกออกจนกว่าจอประสาทตาจะแบนราบอย่างสมบูรณ์ จากนั้นจึงใช้การส่องไฟด้วยเลเซอร์หรือการใช้ความเย็นภายนอกที่ขอบของรอยฉีกขาด จอประสาทตาที่แบนราบด้วยฟลูออไรด์เหลวที่มีคาร์บอนสูงนี้แสดงให้เห็นถึงความเสถียรที่ดี ป้องกันการลื่นไถลที่ขอบรอยฉีกขาด และลดของเหลวใต้จอประสาทตาที่เหลืออยู่

 

หลักการพื้นฐานมีดังนี้:

 

 

หมายเหตุสำคัญ: สิ่งสำคัญคือต้องป้องกันการเคลื่อนที่ของของเหลวใต้จอประสาทตาไปทางด้านหลัง เนื่องจากอาจรบกวนการใช้เลเซอร์ในระหว่างการผ่าตัด สถานการณ์นี้มักเกิดขึ้นเมื่อของเหลวใต้จอประสาทตาด้านหน้าส่วนต่อประสานของเหลวหนักไม่ถูกระบายออกอย่างสมบูรณ์ ดังนั้น ก่อนที่จะนำของเหลวหนักออก ควรทำการแลกเปลี่ยนของเหลว-ก๊าซเฉพาะที่ในส่วนบนของส่วนต่อประสาน จากนั้นควรเอียงลูกตาออกจากรอยฉีกขาดเพื่อขับไล่ของเหลวใต้จอประสาทตาส่วนปลายและทำให้จอประสาทตาด้านปลายแบนราบ จากนั้นจึงนำของเหลวหนักออกและแทนที่ด้วยการแลกเปลี่ยนของเหลว-อากาศ